Rozdział 7

Gdy się przebrałam poszłam na łóżko i położyłam się. Ale moja chwila samotności długo nie trwała, bo za chwile i tak wszedł mój cień.

-Puka się.-Warknęłam.-Rozumiem to, że masz być moim ochroniarzem ale, żeby pilnować mnie dwadzieścia cztery godziny na dobę to moim zdaniem lekka przesada.

I tak wiedziałam, że stąd nie wyjdzie wiec go olałam i położyłam się na łóżku. Zamknęłam oczy odpływałam w swoich myślach. Ale nie na długo, bo nagle zabrzęczała gitara. Nie przypominam sobie żeby w moim pokoju była gitara.Ja żadnej nie widziałam. Te kilka prostych akordów mojej ulubionej piosenki z Szybkich i Wściekłych.

-See You Again- Zaśpiewałam mimowolnie

Zaraz zaraz coś tu nie gra usiadłam szybko na łóżku i popatrzyłam na Alexa. On grał na MOJEJ gitarze.

-Skąd ty masz moją gitarę?-Spytałam

-Z sali z instrumentami.-Odparł

-To my mamy taką sale?-Zdziwiłam się

-Owszem na pierwszym piętrze prawe skrzydło drugie drzwi po prawej.

-A teraz oddawaj mi moja gitarę!-Zażądałam

Chłopak nic a nic sobie z tego nie robił.Wiec zmieniłam taktykę i spróbowałam inaczej.

-Oddaj mi to!Mówi do ciebie twoja Księżniczka!

A on tak po prostu mi ją oddał.

-A teraz wyjdź.-Krzyknęłam

Nim wyszedł zdążył powiedzieć

-Teraz zachowujesz się jak prawdziwa Księżniczka.-I wyszedł zostawiając mnie samą.

Nie wiem czy wie, że dla mnie to wcale nie jest komplement wręcz obelga.

Wzięłam w swe objęcia gitarę i położyłam się na łóżku, a po moich policzkach płynęły łzy.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Wspomnienia:

-Co to jest ?-Spytałam

-Niespodzianka.-Krzyknęli razem z mamą

-Ale ja nie umiem na niej grać.-Poskarżyłam się

-Nić nie szkodzi ja cie nauczę.

**********

-Luk!Luk!-Krzyczałam. -Zobacz potrafię już grać na gitarze akustycznej !

-To dobrze, bo teraz mogę wyciągnąć swoją gitarę i możemy zagrać razem.-Uśmiechnął się

**********

 -To opowieść o dziewczynie zagubionej we mgle walczącej z Demonami walczącej ze złem. Przegrywa tą walkę każdego dnia. Zakłada swe maski i dalej gra. Udaje szczęśliwa udaje swą miłość skrywa swe lęki i skrywa swój strach . Zmienia się w potwora każdego dnia. Gdy słońce zgaśnie a księżyc się budzi.

-I jak podoba się ?

-Jest śliczna.

-Jeszcze jej nie skończyłam, muszę ją jeszcze doszlifować.

-Nie naprawdę Liz twoja piosenka jest śliczna. Idź i zagraj ją mamie.-Powiedział Luk

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Musiałam zasnąć nawet nie pamiętam kiedy obudziło mnie głośne pukanie do drzwi.

-Proszę.-Krzyknęłam

-Księżniczko, król prosi cie na kolacje.- powiedział Kevin

-Nie jestem głodna.-Odparłam

-Ale król

Nie dałam mu dokończyć

-Mam w dupie co król chce! Powiedz, że śpię albo że źle się czuje . Cokolwiek.-Szepnęłam

-Tak jest księżniczko.

A ja dalej pogrążyłam się w sen.